Minister promuje zielone tereny otwarte w ramach łagodzenia skutków klęsk

Dżakarta (ANTARA) – Zastępca Ministra ds. Infrastruktury i Rozwoju Regionalnego Agus Harimurti Yudhoyono powiedział, że rozwój zielonych i niebieskich przestrzeni otwartych ma na celu wzmocnienie łagodzenia skutków klęsk, zwłaszcza w rejonach napotykających urbanizację i zmiany klimatu.

„To kompleksowy ruch obejmujący wszystkie regiony od Aceh po Papuę,” powiedział po uruchomieniu Narodowego Ruchu na rzecz Rozwoju Zielonych i Niebieskich Przestrzeni Otwartych w Tebet Eco Park tutaj w piątek.

Podkreślił, że ruch ogólnokrajowy nie dotyczy tylko miast, lecz także powiatów. Jednak główny nacisk skierowany jest na obszary miejskie w obliczu trwającej urbanizacji.

Według niego, zarówno na świecie, jak i w kraju, około 70 procent ludności ma mieszkać i prowadzić działalność na obszarach miejskich, co czyni przygotowanie miast z wystarczającą zdolnością nośną istotnym.

„Dlatego koncentrujemy się na naszych miastach i przygotowaniu ich zdolności nośnej, aby zapewnić wszystkim komfortowe warunki do życia,” zauważył.

Zauważył, że Indonezja ma wysoki poziom ryzyka katastrof, szczególnie katastrof hydrometeorologicznych, a wzmocnienie zielonych przestrzeni otwartych ma być częścią rozwiązania łagodzącego.

„Wiemy, że ryzyko katastrof w Indonezji jest bardzo wysokie. Dlatego zielone przestrzenie mają służyć jako obszary, które mogą pomóc w adresowaniu lub ograniczaniu klęsk naturalnych,” powiedział.

Wymienił skrajne opady z nadmiernym odpływem wody jako przykład, zauważając, że zielone i niebieskie przestrzenie otwarte mogą funkcjonować jako obszary wchłaniające wodę i magazynujące ją, aby zmniejszyć ryzyko powodzi w obszarach miejskich.

Oprócz łagodzenia powodzi, Yudhoyono powiedział, że roślinność w zielonych przestrzeniach otwartych przyczynia się również do redukcji zanieczyszczeń powietrza poprzez pochłanianie dwutlenku węgla przez drzewa.

Podkreślił, że realizacja tego celu ma znaczenie, aby zapewnić społecznościom zdrowe, produktywne i twórcze miejsca do życia, przy jednoczesnym utrzymaniu zrównoważoności środowiskowej pośród trwających emisji dwutlenku węgla.