Indonezja zaprzecza amerykańskim zarzutom dotyczącym oszustw związanych z przeładunkiem

Jakarta (ANTARA) – Rząd Indonezji odrzucił zarzuty dotyczące oszustwa z przeładunkami ze strony Stanów Zjednoczonych (USA), po raporcie Białego Domu zatytułowanym „The Great Transshipment Scam.”

„Możemy potwierdzić, że to fałszywe zarzuty,” powiedział na konferencji prasowej w Dżakarcie w czwartek Minister Koordynator ds. Gospodarki Airlangga Hartarto.

Dodał, że badanie opierało się na założeniach i różniło się od rzeczywistej sytuacji.

Raport USA, „The Great Transshipment Scam,” oskarżał kilka krajów, w tym Indonezję, o pomaganie Chinom w obchodzeniu ceł. W raporcie stwierdzono, że transship ment, czyli przekierowywanie przesyłek, miało miejsce głównie w krajach o dużych portach.

Dokument liczący 24 strony oskarża chińskich eksporterów o wykorzystywanie praktyk przepakowywania i fałszywe deklarowanie kraju pochodzenia towarów poprzez Indonezję i dziesiątki innych krajów, aby uzyskać niższe taryfy.

Raport określił tę praktykę mianem „Cień chińskiej sieci przeładunkowej.”

Ponadto raport sklasyfikował Indonezję, Malezję, Tajlandię i Wietnam do „Poziomu 2”.

Ta kategoria obejmuje kraje, które Waszyngton uznaje za mające znaczące wolumeny przeładunków, wraz z głębszą integracją w łańcuchy dostaw i źródła surowców powiązane z Chinami.

„Indonezja nigdy nie była zaangażowana ani poinformowana o tym badaniu. Indonezja jest oskarżana, wraz z Brazylią, Malezją, Tajlandią, Turcją i Wietnamem, o udział w przeładunkach” – oświadczył Hartarto.

Ponadto USA podkreśliły wzmożoną aktywność towarów powiązanych z Chinami, zwłaszcza plastikowych pudełek i kontenerów w korytarzu Bekasi-Batam.

„Indonezja została umieszczona w Tier 2, który jest zintegrowany z Chinami i eksportuje do Stanów Zjednoczonych, zwłaszcza towary z tworzyw sztucznych i ich pochodne,” kontynuował minister.

Podkreślił, że raport wspomina o sieci dostępu Batam i Bekasi, jednak dodał, że strefy przemysłowe w obu miejscach istnieją od lat 90. XX wieku. Wyjaśnił, że w większości sektorów przemysłu tam dominuje przemysł wytwórczy, podczas gdy przemysł tworzyw sztucznych i opakowań w dużej mierze jest własnością firm krajowych.

Ponadto wspomniał, że Indonezja ma już własne surowce do plastiku, produkowane przez Chandra Asri i Lotte Chemicals.

„Tak więc nieprawdą jest, że transshipment z innych krajów jest wykorzystywany do przetwarzania. Po drugie, większość opakowań z tworzyw sztucznych jest użytkowana na rynku krajowym lub eksportowana do innych pobliskich rynków, ale nie do Stanów Zjednoczonych” — podkreślił Hartarto.