Strategia Indonezji wobec Rosji: zapewnienie energii w niepewnych czasach

Jakarta (ANTARA) – Chociaż Iran odpowiedział pozytywnie na prośbę Indonezji o umożliwienie dwóm tankowcom Pertamina bezpiecznego przepływu przez Cieśninę Hormuza, prezydent Indonezji Prabowo Subianto postanowił poszukiwać bardziej wiarygodnych źródeł energii alternatywnej.

W godzinach porannych 13 kwietnia Prabowo przybył do Moskwy, w Rosji, w towarzystwie ministra spraw zagranicznych Sugiono, ministra energii i zasobów mineralnych (ESDM) Bahlila Lahadalii oraz sekretarza gabinetu Teddy’ego Indry Wijaya.

Cel wizyty był jasny: spotkać się z prezydentem Władimirem Putinem i omówić globalną sytuację geopolityczną oraz krajowe bezpieczeństwo energetyczne.

To nie pierwsza wizyta Prabowo w Rosji ani spotkanie z Putinem. O ile był jeszcze wybrany na prezydenta, jego spotkanie w Moskwie w lipcu 2024 roku stanowiło początek serii konsekwentnych i strategicznie znaczących wizyt.

Odwiedził Rosję dwukrotnie jako prezydent — najpierw do Sankt Petersburga w czerwcu 2025 roku, a następnie do Moskwy w grudniu 2025 roku — czyniąc to jego trzecią wizytą na stanowisku głowy państwa.

Moskwa stała się zatem jedną z najczęściej odwiedzanych stolic od objęcia urzędu.

Wizyta odzwierciedla aktywne wysiłki Indonezji na rzecz budowania partnerstw korzystnych dla obu stron, przy czym Rosja jest postrzegana jako kluczowy partner wspierający stabilność i wzrost gospodarczy na świecie.

Prabowo powiedział, że szybkie tempo globalnej geopolityki wymaga wkładu różnych stron, w tym Rosji, którą uważa za odgrywającą pozytywną rolę.

Podkreślił znaczenie konsultacji w celu określenia przyszłych kroków i wzmocnienia dwustronnej współpracy.

W poprzednich spotkaniach kluczową rolę odgrywała współpraca energetyczna, przy czym obie strony zgodziły się na rozwijanie energii nowej i odnawialnej oraz na otwieranie możliwości dla pokojowej technologiii jądrowej.

Putin publicznie wyraził gotowość Rosji do partnerstwa z Indonezją w rozwijaniu energii jądrowej dla celów cywilnych.

To nie czcze słowa, lecz sygnał, że Rosja postrzega Indonezję jako długoterminowego partnera w coraz bardziej strategicznym sektorze energetycznym.

Pięciogodzinne spotkanie

Zobowiązania podjęte na wcześniejszych spotkaniach wchodzą teraz w bardziej wymagającą fazę: wdrożenie, które stało się jednym z kluczowych punktów programu Prabowo na Kremlu.

Spotkanie trwało pięć godzin, co odzwierciedla powagę, z jaką oboje przywódcy podchodzili do swoich rozmów.

Sekretarz gabinetu Teddy Indra Wijaya powiedział, że obie strony zgodziły się rozszerzyć współpracę w sześciu sektorach: gospodarka, energetyka, przestrzeń kosmiczna, rolnictwo, przemysł, farmaceutyki i edukacja.

To rozszerzenie odzwierciedla wspólne zaangażowanie w zbudowanie bardziej wszechstronnej współpracy.

Priorytetem pozostają energetyka i zasoby mineralne, w tym rozwój łańcucha wartości w sektorze energetycznym i długoterminowe bezpieczeństwo dostaw ropy i gazu.

Poza energią obie strony dążą do rozszerzenia współpracy w edukacji, badaniach i technologii, rolnictwie oraz inwestycjach, w szczególności na rzecz wspierania krajowego rozwoju przemysłowego.

Prabowo zasugerował również bardziej praktyczne podejście, oświadczając gotowość do osobiście nadzorowania porozumień o współpracy, które uznaje za niedostatecznie realizowane.

Podkreślił relację finansową z Rosją jako obszar wymagający przyspieszenia i powiedział, że będzie bezpośrednio monitorować jej postęp, podnosząc to do priorytetu prezydenckiego.

Podczas gdy większość porozumień z poprzednich spotkań wykazuje postęp, kilka sektorów wciąż wymaga silniejszych działań wdrożeniowych.

Prabowo wyraził również uznanie dla wsparcia Rosji dla strategicznych interesów Indonezji, w tym przyspieszenia pełnego członkostwa w BRICS.

Członkostwo to widziane jest jako kluczowe dla globalnego krajobrazu gospodarczego i odzwierciedla rosnącą pozycję Indonezji na arenie międzynarodowej.

Wsparcie Rosji pomogło usprawnić proces akcesyjny i otworzyło Indonezji możliwości odgrywania większej roli na arenie międzynarodowej.

Putin powiedział, że relacje dwustronne się umacniają, wskazując na wzrost handlu o około 12 procent, i ponownie podkreślił pozycję Indonezji jako strategicznego partnera.

Dla Moskwy zacieśnianie więzi z Indonezją stało się kwestią szczególnego znaczenia.

Krytyczne uwagi

Wśród dyplomatycznego optymizmu i geopolitycznej niepewności pojawiają się także głosy krytyczne. Teuku Rezasyah, wykładowca stosunków międzynarodowych na President University, określił wizytę jako pozytywny krok.

«Jednak powinno się zapewnić, że Indonezja pozycjonuje się jako równy partner — a nie tylko strona prosząca o pomoc» — dodał.

Podkreślił, że współpraca w zakresie energii jądrowej dla celów cywilnych musi spełniać standardy ustanowione przez Międzynarodową Agencję Energii Atomowej (IAEA).

Transfer wiedzy, szkolenia i wzmocnienie krajowej zdolności ludzkiej pracy muszą stanowić niepodważalne elementy każdej umowy.

Wypowiedział się również, że wszystkie rezultaty spotkania Prabowo-Putin powinny zostać właściwie udokumentowane i prowadzone w sposób przejrzysty.

Bez odpowiedzialności umowy mogą pozostać jedynie dyplomatycznymi formalnościami bez realnego wpływu na życie ludzi.

Reza zauważył także ogromny potencjał energetyczny Indonezji, obejmujący źródła energii słonecznej, wiatrowej, wodnej i geotermalnej.

Jednak dodał, że ten potencjał pozostaje niewykorzystany z powodu niespójnego długoterminowego planowania.

Odwaga i dobrze ukierunkowany program są niezbędne, aby osiągnąć narodową niezależność energetyczną.

Bez konkretnych kroków zależność od zewnętrznych partnerów będzie utrzymywać się i może stać się podatnością, którą inne państwa mogą wykorzystać jako narzędzie wywierań wpływu.