Dżakarta (ANTARA) – Zastępca Koordynującego Ministra ds. Gospodarki Żywnościowej Hanif Faisol Nurofiq przedstawił czteropilarowy schemat finansowania odnowy terenów torfowych, mający na celu odbudowę zdegradowanych ekosystemów i zapobieganie nawracającym pożarom lasów i gruntów w całej Indonezji.
Wypowiadając się po spotkaniu koordynacyjnym w sprawie ograniczania pożarów lasów i gruntów w Dżakarcie w czwartek, Hanif wyjaśnił, że finansowanie będzie łączyć zobowiązania posiadaczy koncesji, budżety państwa, międzynarodowe zielone finansowanie i instrumenty rynku węglowego.
„W rzeczywistości istnieje kilka podejść w sektorze finansowania,” powiedział Hanif.
Stwierdził, że pierwszy mechanizm opiera się na obowiązkowych składkach wnoszonych przez posiadaczy koncesji działających na terenach torfowych lub w ich pobliżu, aby zarządzać systemami wodnymi i wspierać wzmocnienie społeczności lokalnych.
„Pierwsze podejście jest obowiązkowe. Jest to wymóg dla wszystkich posiadaczy jednostek koncesyjnych znajdujących się na obszarach torfowych i w ich otoczeniu, aby zarządzać systemami wodnymi i ożywiać lokalne społeczności,” dodał.
Drugie źródło finansowania pochodzi z budżetu państwa. Ministerstwo Leśnictwa zaproponowało alokację wynoszącą około Rp550 miliardów (ok. 30,7 mln USD) w limicie budżetu na lata 2026–2027 na modernizację sprzętu gaśniczego, zwiększenie patroli oraz budowę infrastruktury ponownego nawodnienia, takiej jak blokady kanałów i zbiorniki retencyjne.
Po trzecie, Hanif podkreślił międzynarodowe możliwości finansowania powiązane z globalnymi celami redukcji gazów cieplarnianych, kładąc nacisk na konieczność ścisłej kontroli i rozliczalności w zarządzaniu grantami zagranicznymi.
Na koniec ministerstwo promuje instrumenty gospodarczej wartości węgla na mocy Rozporządzenia Prezydenckiego nr 110 z 2025 roku. Hanif zaprosił krajowe korporacje, takie jak państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publicznej PT PLN, do inwestowania w krajowe projekty offsetu węglowego zamiast nabywania międzynarodowych offsetów po wyższych kosztach.
„Jesteśmy otwarci na współpracę z PLN; zamiast kupować offsety węgla po wyższych cenach za granicą, lepiej zainwestować w kraju, gdzie potencjał jest dość znaczący,” zauważył Hanif.
Prawie 2,5 miliona hektarów spośród około 13 milionów hektarów torfowisk w Indonezji jest poważnie zdegradowanych — wymagających pilnej interwencji w celu utrzymania wilgotności gleby i ograniczenia ryzyka pożarów.
Systematyczna odbudowa wymaga zarządzania siecią kanałów, ponownego nawodnienia gruntów i utrzymania poziomu wód gruntowych.
Jako natychmiastowy operacyjny przykład, Koordynacyjne Ministerstwo ds. Żywności przygotowało plany ponownego nawodnienia około 1 650 hektarów torfowisk w Południowej Kalimantan poprzez podniesienie poziomu wód z rzeki Martapura — będące częścią zintegrowanego programu zarządzania obejmującego 10 000 hektarów stref wysokiego ryzyka pożarów.
Hanif podkreślił, że przywrócenie zdegradowanych torfowisk wymaga ścisłej koordynacji między Koordynacyjnym Ministerstwem ds. Żywności, Ministerstwem Środowiska i Ministerstwem Leśnictwa, a także aktywnego udziału sektora prywatnego i lokalnych społeczności.