Jakarta (ANTARA) – Indonezyjska Narodowa Agencja ds. Zarządzania Zagrożeniami Katastroficznymi (BNPB) priorytetowo traktuje gaszenie pożarów w Środkowym Kalimantan i Południowej Sumatrze, gdzie duże obszary pożarów lasów i gruntów wciąż wymagają pilnego tłumienia, poinformowały w środę władze.
„Środkowy Kalimantan i Południowa Sumatra są w tej chwili naszymi głównymi priorytetami — to nasze najważniejsze priorytety,” powiedział Berton SP Panjaitan, pełniący obowiązki szefa Centrum Danych, Informacji i Komunikacji ds. Zagrożeń BNPB podczas konferencji prasowej w Dżakarcie.
Dane BNPB na dzień 13 października 2026 r. wskazywały, że aktywne pożary obejmujące 663,61 hektara w sześciu prowincjach na Kalimantan i Sumatrze wciąż były zwalczane przez zespoły reagujące.
Pan Berton powiedział, że strażacy w Środkowym Kalimantan prowadzą działania gaśnicze na 7,8 hektarach torfowisk. Oddzielnie aktywne pożary, które były zwalczane w Narodowym Parku Tanjung Puting na terenie tej prowincji, obejmowały 513,89 hektara.
W międzyczasie obszary aktywnych pożarów objętych działaniami gaśniczymi w Południowej Sumatrze wyniosły 49,58 hektara, podczas gdy Jambi osiągnęła około 74,5 hektara, według agencji.
Berton zaznaczył, że sytuacja w regionie Riau była odmienna, brak wykrytych hotspotów i brak zgłoszeń aktywnych pożarów do BNPB.
Aby przyspieszyć gaszenie, BNPB i współdziałające siły prowadzą operacje gaśnicze zarówno z ziemi, jak i z powietrza w dotkniętych prowincjach.
Środki te obejmują bezpośrednie działania gaśnicze prowadzone przez strażaków na ziemi, helikoptery z zrzutem wody oraz operacje modyfikacji pogody, aby pomóc zredukować liczbę hotspotów.
Berton zapewnił, że wysiłki gaśnicze będą kontynuowane aż po wygaśnięcie hotspotów i ograniczenie zadymienia spowodowanego przez pożary.
BNPB także wzmacnia koordynację z ministerstwami, państwowymi agencjami, samorządami lokalnymi i innymi odpowiednimi interesariuszami, aby działania gaśnicze były skuteczniejsze.
Te kroki mają na celu ograniczenie wpływu pożarów lasów i gruntów na lokalne społeczności oraz ograniczenie możliwości rozprzestrzeniania się smogu do innych regionów, w tym do sąsiednich krajów.
