Polityka pracy zdalnej postrzegana jako taktyczna strategia redukcji zużycia paliwa

Jakarta (ANTARA) – Polityka rządu Indonezji dotycząca wprowadzenia jednego dnia pracy zdalnej (WFH) w każdym tygodniu dla urzędników państwowych jest postrzegana jako krótkoterminowa strategia mająca na celu zmniejszenie codziennego zużycia paliwa, bez uszczerbku dla produktywności publicznej i usług.
“WFH to całkowicie krótkoterminowa taktyczna strategia, szybka ulga w ograniczaniu codziennego zużycia paliw, bez najmniejszego naruszenia produktywności i usług publicznych,” powiedział Nico Harjanto, członek Specjalnego Zespołu Wiceprezydenta, w piśmie zacytowanym tutaj w czwartek.
Oświadczenie to zostało przekazane w odpowiedzi na uwagi Jusufa Kalły, który pełnił urząd dziesiątego i dwunastego wiceprezydenta Indonezji, i który wcześniej stwierdził, że polityka WFH nie stanowi skutecznego rozwiązania w redukcji zużycia paliw.
W swoim oświadczeniu Harjanto podkreślił, że wkład takich postaci jak Jusuf Kalla zawsze stanowi ważne odniesienie dla rządu w opracowywaniu polityk.
Oprócz podejmowania krótkoterminowych taktycznych kroków, dodał, że rząd przygotowuje również fundamentalne rozwiązania poprzez transformację energetyczną w średnim i długim okresie.
Te strategie obejmują przyspieszenie rozwoju ekosystemu pojazdów elektrycznych, przejście na biopaliwo B50 (mieszanina 50 procent biodiesla i 50 procent tradycyjnego diesla) oraz wzmocnienie krajowej infrastruktury paliwowej i produkcji.
Według niego te wysiłki stanowią część strategii rządu mającej na celu utrzymanie stabilności gospodarki narodowej w obliczu wyzwań związanych ze zużyciem energii.
„Zajmujemy się dzisiejszym kryzysem, nie poświęcając stabilności gospodarki narodowej, jednocześnie kontynuując budowę przyszłej suwerenności energetycznej,” — powiedział.
Wcześniej Jusuf Kalla stwierdził, że polityka WFH niekoniecznie ogranicza zużycie energii, ponieważ zużycie energii elektrycznej nadal rośnie, nawet gdy działania prowadzone są z domu.
Podkreślił również wagę utrzymania produktywności w obliczu wyzwań gospodarczych i nie traktowanie WFH jako powodu do ograniczania aktywności zawodowej.