Osuwiska zmieniają siedlisko słoni w dorzeczu rzeki Aceh

Bener Meriah, Aceh (ANTARA) – Osuwiska wzdłuż dorzecza rzeki Peusangan w Aceh zmieniły siedlisko słoni sumatrzańskich, poszerzając niektóre odcinki rzeki o około 200 metrów i zakłócając dawno ugruntowane tereny żerowania i pobierania wody, poinformowali urzędnicy i opiekunowie.

Zlewnia Peusangan w wsi Negeri Antara, w powiecie Bener Meriah, doznała erozji w kilku miejscach po ostatnich katastrofach na Sumatrze, według obserwacji terenowych.

„Po katastrofie nastąpiły pewne zmiany” — powiedział Wahdi, opiekun udomowionych słoni w Jednostce Reagowania Ochrony przy zlewni Peusangan, w niedzielę.

„Niektóre obszary żerowe zniknęły z powodu osuwisk, a miejsca, w których zazwyczaj zabieramy je na picie, teraz przypominają urwiska, więc nie możemy się do nich dostać” — dodał.

Słonie mają silną pamięć przestrzenną i skłaniają się do podążania za utrwalonymi trasami w pokoleniach. Zakłócenie siedlisk może zatem zaburzać ustalone wzorce ruchu i żerowania, dotykając zarówno stada oswojone, jak i dzikie.

Obecnie Jednostka Reagująca ds. Ochrony w Peusanganie zarządza trzema udomowionymi słoniami sumatrzańskimi, których wiek średni wynosi około 35 lat.

Wahdi powiedział, że opieka nad tymi słoniami wymaga systematyczności, w tym kąpieli dwa razy dziennie i zapewniania im regularnych spacerów, aby symulować ruch w ich naturalnym ekosystemie.

Rutynowe szkolenia obejmują również ćwiczenia, takie jak podnoszenie ich nóg i otwieranie pysków, aby opiekunowie mogli obejrzeć ich zęby i monitorować ogólny stan zdrowia — dodał.

Według Wahdiego, dzikie stada słoni w okolicach zlewni Peusangan również ucierpiały na skutek zmian środowiskowych.

Powiedział, że często obserwuje, jak dzikie słonie zmagają się z przeprawą przez rzekę Peusangan, która w niektórych miejscach znacznie się poszerzyła po osuwiskach.

Aby wesprzeć działania ochronne, prezydent Prabowo Subianto zobowiązał się wesprzeć środki mające na celu ochronę zagrożonej populacji słoni sumatrzańskich.

Rząd niedawno przekazał 20 000 hektarów ziemi Światowemu Funduszowi na rzecz Przyrody (WWF) w celu wzmocnienia ochrony słoni, podczas gdy utrata siedlisk i konflikt między ludźmi a dzikimi zwierzętami nadal zagraża temu gatunkowi w Aceh.

Słonie sumatrzańskie są sklasyfikowane jako krytycznie zagrożone; utrata siedlisk, konflikt człowieka ze zwierzętami i kłusownictwo przyczyniają się do spadku populacji na całej Sumatrze.

Według danych opublikowanych na oficjalnej stronie World Wildlife Fund (WWF) populacja słoni sumatrzańskich szacowana jest na około 2 400–2 800 osobników.

Światowa wiodąca organizacja zajmująca się ochroną przyrody i gatunków zagrożonych poinformowała, że kość słoniowa wciąż trafia na rynki w Afryce i Azji, a także w Stanach Zjednoczonych i Europie.

WWF zwrócił uwagę, że polowanie dla nielegalnego handlu kością słoniową nadal stanowi poważne zagrożenie dla życia dzikich słoni w kilku krajach.