Nie będziemy już importować oleju napędowego do naszego kraju.
Karawang, Zachodnia Jawa (ANTARA) – Minister Energii i Zasobów Mineralnych Indonezji Bahlil Lahadalia powiedział, że wdrożenie programu biodieslowego B50 mogłoby zaoszczędzić około Rp170 bilionów rupii (około 9,3 miliarda dolarów amerykańskich) w dewizach, ponieważ zmniejsza zapotrzebowanie kraju na import oleju napędowego.
„Ze wdrożeniem B50, Panie Prezydencie, udało nam się zaoszczędzić Rp170 bilionów. Zatem, przechodząc z B40 na B50, udało nam się zatrzymać Rp170 bilionów w rezerwach dewizowych,” powiedział Lahadalia podczas inauguracji Programu Obowiązkowego Biodieslu B50 na Miejscu Odpoczynku KM 57, w powiecie Karawang, Zachodnia Jawa, w czwartek.
Ta kwota jest wyższa niż Rp133,3 biliona, czyli około 7,36 miliarda dolarów amerykańskich, oszczędzonych w dewizach wynikających z obowiązkowej polityki biodieslu B40.
Oprócz oszczędności dewiz, program B50 przewiduje zwiększenie wartości dodanej oleju palmowego surowego (CPO) z Rp20,92 biliona do około Rp23,49 biliona.
Ponadto program nakazu biodieslu mógłby stworzyć około 2,1 miliona miejsc pracy i ograniczyć emisje gazów cieplarnianych o około 44,46 miliona ton CO2 w 2026 roku.
„Ze wdrożeniem B50 nie będziemy już importować oleju napędowego do naszego kraju. To pierwszy raz, kiedy coś takiego się stało,” stwierdził.
Prezydent Prabowo Subianto oficjalnie uruchomił Obowiązkowy Program B50 Biodieslu na Miejscu Odpoczynku KM 57 w powiecie Karawang, Zachodnia Jawa, w czwartek.
Podstawa prawna wdrożenia Obowiązkowego Programu B50 Biodieslu to Regulacja Ministerialna nr 4 z 2025 roku dotycząca działalności gospodarczej i wykorzystania biopaliw, a także Dekret Ministra nr 257.K/EK.01/MEM.E/2026 dotyczący Obowiązkowego Mieszania 50 procent biodieslu z olejem napędowym.
Program B50 wymaga, aby olej napędowy był mieszany w 50 procentach z biodieslem.
Zgodnie z polityką, podmioty prowadzące działalność w sektorze biopaliw, podmioty prowadzące działalność w sektorze paliw oraz dystrybutorzy paliw muszą przestrzegać określonych standardów i specyfikacji jakościowych.
Polityka ta stanowi część strategicznego programu rządu mającego na celu zmniejszenie zależności od importu paliw, zwiększenie wartości dodanej zasobów naturalnych kraju i wzmocnienie bezpieczeństwa gospodarczego i energetycznego Indonezji.
