Danantara Indonesia, we współpracy z Qatar Investment Authority (QIA), ogłosiła strategiczną inwestycję w Labuan Bajo, w prowincji Wschodnie Nusa Tenggara.
Projekt koncentruje się na rozwoju terenów zielonych od podstaw, obejmując budowę obiektów turystycznych od zera. Inwestycja ma na celu przekształcenie Labuan Bajo w destynację turystyczną o najwyższym priorytecie, jednocześnie podnosząc globalny prestiż Indonezji.
Dyrektor ds. Inwestycji w Danantara Indonesia, Pandu Sjahrir, wyjaśnił, że ta współpraca to konkretny krok w kierunku zachęcania do inwestycji długoterminowych, które nie tylko dążą do uzyskania zwrotu finansowego, ale także przyczyniają się do rozwoju gospodarczego kraju, zwłaszcza w regionie Wschodniej Indonezji.
Ponadto wejście QIA jako partnera strategicznego i globalnego inwestora jest uważane za pozytywny sygnał dla klimatu inwestycyjnego Indonezji, zwłaszcza w sektorze turystyki.
„Jesteśmy bardzo zadowoleni mogąc ogłosić tę inwestycję i z niecierpliwością oczekujemy ścisłej współpracy z QIA przy tym projekcie, aby wzmocnić długoterminowy potencjał Indonezji, także we wschodniej Indonezji, a zwłaszcza w Wschodnich Nusa Tenggara” — powiedział Sjahrir w oficjalnym oświadczeniu we wtorek, 31 marca.
Projekt superturystyczny w Labuan Bajo uznawany jest za kluczowy, biorąc pod uwagę pozycję regionu jako bramy do Wyspy Flores i Parku Narodowego Komodo, który ma status miejsca światowego dziedzictwa UNESCO. Nowe obiekty mają przyczynić się do wzrostu napływu turystów zarówno z zagranicy, jak i z kraju, przy jednoczesnym wspieraniu rozwoju lokalnych przedsiębiorstw. Jednak Danantara podkreśliła, że ukończenie tej inwestycji zależy od spełnienia wymogów technicznych i przestrzegania odpowiednich przepisów. Firma pozostaje zaangażowana w realizację swojego mandatu inwestycyjnego w zdyscyplinowany sposób, aby zapewnić długoterminowy wkład gospodarczy.
„Ta inicjatywa kładzie fundament pod szerszy zestaw inwestycji, mających na celu generowanie trwałych zwrotów przy jednoczesnym stałym otwieraniu nowych możliwości społeczno-ekonomicznych dla Indonezji” — kontynuował Sjahrir.
