Indonezja wprowadza piątkową pracę zdalną dla urzędników państwowych, aby ograniczyć zużycie energii

Jakarta (ANTARA) – Rząd Indonezji oficjalnie wprowadził politykę pracy z domu w piątek (WFH) dla urzędników państwowych w ramach szerszego dążenia do narodowej oszczędności energii.

Koordynator ds. Gospodarki Airlangga Hartarto oświadczył, że polityka wejdzie w życie 1 kwietnia 2026 roku i będzie oceniana po upływie dwóch miesięcy.

„Wdrażanie pracy z domu dla urzędników państwowych w instytucjach rządowych centralnych i regionalnych ustalono na jeden dzień roboczy w tygodniu, konkretnie w każdy piątek,” powiedział podczas wirtualnej konferencji prasowej w Dżakarcie we wtorek.

Oprócz sektora publicznego rząd Indonezji zachęca również firmy prywatne do wprowadzenia rozwiązań WFH.

Wytyczne zostaną wydane w formie okólnika Ministra Pracy, przy uwzględnieniu specyficznych cech i wymagań każdego sektora działalności gospodarczej.

Jednak minister Hartarto sprecyzował, że kilka sektorów jest zwolnionych z tej polityki WFH. Należą do nich sektory usług publicznych, takie jak opieka zdrowotna, bezpieczeństwo i sanitacja, a także sektory strategiczne, w tym przemysł, energetyka, wodociągi, dobra podstawowe, żywność i napoje, handel, transport, logistykę oraz finanse.

W sektorze edukacji zajęcia dydaktyczne na poziomie od szkoły podstawowej do szkoły średniej będą kontynuowane w formie stacjonarnej bez ograniczeń w działalności.

Natomiast w szkolnictwie wyższym—konkretnie dla studentów na czwartym semestrze i wyżej—wdrożenie będzie realizowane zgodnie z politykami ustalonymi przez odpowiednie ministerstwo.

Ponadto, w ramach promowania efektywności mobilności, rząd ogranicza użycie służbowych pojazdów o 50 procent, z wyjątkami dla celów operacyjnych oraz pojazdów elektrycznych.

Dodatkowo podróże służbowe krajowe są ograniczane o 50 procent, podczas gdy podróże służbowe międzynarodowe będą redukowane o 70 procent.

Według ministra polityka WFH mogłaby potencjalnie zaoszczędzić w budżecie państwa Rp6,2 bln (około 365 milionów USD) na rekompensatach paliwowych. Tymczasem całkowite potencjalne oszczędności związane z publicznym zużyciem paliwa mają wynieść Rp59 bln.