Indonezja uważa, że zakaz subsydiów rybołówstwa w WTO jest niesprawiedliwy dla krajów rozwijających się

Jakarta (ANTARA) – Indonezja postrzega ujednolicony zakaz subsydiów do rybołówstwa w ramach Umowy WTO o Subsydia w Rybołówstwie (AFS) jako niesprawiedliwy i potencjalnie szkodliwy dla krajów rozwijających się, gdzie drobni rybacy stanowią większość.

Zastępca eksperta ds. negocjacji handlowych w Dyrekcji Negocjacji WTO w Ministerstwie Handlu, Jeremy Kumajas, powiedział, że regulacja typu „jeden rozmiar dla wszystkich” nie odzwierciedla różnic w charakterystyce sektora rybołówstwa między krajami.

Według Kumajasa około 90 procent indonezyjskich rybaków to mali rybacy, którzy nadal w dużej mierze polegają na subsydiach operacyjnych, takich jak paliwo, w prowadzeniu działalności połowowej.

„Subwencje w krajach rozwijających się nie są przeznaczone na masowe powiększanie flot ani zniekształcanie globalnych rynków, lecz pełnią rolę sieci bezpieczeństwa socjalnego, ochrony przed ubóstwem i instrumentu bezpieczeństwa żywności,” zauważył podczas dyskusji w czwartek (5 marca).

AFS to porozumienie przyjęte podczas Konferencji Ministerialnej WTO (MC12) w Genewie w czerwcu 2022 roku i oficjalnie weszło w życie 15 września 2025 roku, po ratyfikacji przez 116 państw członkowskich WTO.

W pierwszej fazie (AFS I) członkowie WTO zgodzili się zakazać subsydiów dla nielegalnych praktyk połowowych, subsydiów dla zasobów rybnych narażonych na nadmierny odłów oraz subsydiów dla połowów na wodach otwartych niepodlegających zarządzaniu regionalnymi organizacjami rybołówstwa.

Indonezja nie ratyfikowała jeszcze pierwszej fazy AFS i podkreśliła konieczność zapewnienia, że porozumienie będzie zgodne z politykami narodowymi, w tym z mandatem Ustawy nr 7 z 2016 roku dotyczącą ochrony i wzmocnienia rybaków.

Tymczasem negocjacje dotyczące drugiej fazy AFS trwają nadal, koncentrując się na zasadach regulujących subsydia przyczyniające się do nadmiernej mocy połowowej i przełowienia, w tym wsparcie dla flot rybackich, takich jak subsydia paliwowe, budowa jednostek oraz modernizacja wyposażenia.

Dla drugiej fazy negocjacji AFS Indonezja dążyła do wzmocnienia mechanizmu specjalnego i zróżnicowanego traktowania (S&D&T) dla krajów rozwijających się, wyjaśnił Kumajas.

Wspomniał, że w najnowszym projekcie schemat obejmuje pełne zwolnienie dla krajów o najniższym poziomie rozwoju (LDC) z zakazu subsydiów, które przyczyniają się do nadmiernej zdolności i przełowienia.

Ponadto kraje rozwijające się o udziale w światowej produkcji rybołówstwa poniżej 0,8 procenta, lub sklasyfikowane jako de minimis, nadal mogą utrzymywać pewne subsydia.

Projekt przewiduje również możliwość kontynuowania subsydiowania połowów w obrębie wyłącznych stref ekonomicznych (EEZ) i w rejonach pod zarządem regionalnych organizacji rybołówstwa (RFMOs) podczas okresu przejściowego, pod warunkiem spełnienia wymogów dotyczących powiadomień.

Kumajas podkreślił, że Indonezja traktuje ratyfikację pierwszej fazy AFS i zakończenie negocjacji drugiej fazy jako nierozerwalne.

Według niego Indonezja będzie ratyfikować porozumienie w sprawie subsydiów rybołówczych dopiero wtedy, gdy jego postanowienia będą kompleksowe, w tym zakaz subsydiów dla nielegalnych praktyk połowowych, przełowienia i nadmiernej zdolności, a także subsydiów dla flot dalekodystansowych.

„Ponadto zachowujemy również przestrzeń polityki narodowej, aby rząd mógł nadal oferować istotne wsparcie socjalne lub subsydia dla małych i przybrzeżnych rybaków,” powiedział.