Indonezja uważa, że zakaz dopłat do rybołówstwa w WTO jest niesprawiedliwy dla krajów rozwijających się

Jakarta (ANTARA) – Indonezja postrzega jednolity zakaz subsydiów w rybołówstwie ustanowiony w ramach Porozumienia WTO o subsydiach w rybołówstwie (AFS) jako niesprawiedliwy i potencjalnie szkodliwy dla krajów rozwijających się, gdzie rybacy prowadzący połowy na małą skalę stanowią większość.

Jak powiedział Jeremy Kumajas, doradca ds. negocjacji handlowych na stanowisku Associate Expert Trade Negotiator w Dyrekcji Negocjacji WTO przy Ministerstwie Handlu, ta regulacja typu „jeden rozmiar dla wszystkich” nie odzwierciedla różnic w cechach sektora rybołówstwa między krajami.

Według Kumajasa około 90 procent indonezyjskich rybaków to rybacy prowadzący połowy na małą skalę, którzy nadal mocno polegają na subsydiach operacyjnych, takich jak paliwo, aby prowadzić działalność połowową.

„Subsydia w krajach rozwijających się nie mają na celu masowego powiększania flot ani wypaczania globalnych rynków, lecz służą jako sieć bezpieczeństwa socjalnego, ochrona przed ubóstwem i instrument dla bezpieczeństwa żywnościowego,” zauważył podczas dyskusji w czwartek (5 marca).

AFS to porozumienie przyjęte na Konferencji Ministrów WTO (MC12) w Genewie w czerwcu 2022 r. i oficjalnie weszło w życie 15 września 2025 r., po ratyfikacji przez 116 członków WTO.

W pierwszej fazie (AFS I) członkowie WTO zgodzili się zabronić subsydiów na nielegalne praktyki połowowe, subsydia na nadmiernie eksploatowane zasoby ryb oraz subsydia dla połowów na otwartych wodach (otwarte morza) nie pod zarządem regionalnych organizacji rybołówstwa.

Indonezja dotąd nie ratyfikowała pierwszej fazy AFS i wskazała potrzebę zapewnienia, że porozumienie będzie zgodne z krajowymi politykami, w tym z mandatem Ustawy nr 7 z 2016 r. dotyczącą ochrony i wzmocnienia rybaków.

Tymczasem negocjacje nad drugą fazą AFS trwają nadal, koncentrując się na przepisach regulujących subsydia przyczyniające się do nadmiernej zdolności połowowej i przełowienia, w tym wsparcie dla flot rybackich, takie jak subsydia paliwowe, budowa statków i modernizacja wyposażenia.

Dla negocjacji drugiej fazy AFS Indonesia dążyła do wzmocnienia mechanizmu specjalnego i zróżnicowanego traktowania (S&D&T) dla krajów rozwijających się, wyjaśnił Kumajas.

W najnowszym projekcie schemat obejmuje pełne zwolnienie dla krajów najmniej rozwiniętych (LDC) z zakazu subsydiów, które przyczyniają się do nadmiernej zdolności i przełowienia.

Ponadto kraje rozwijające się o udziale w światowej produkcji rybołówstwa poniżej 0,8 procenta, lub sklasyfikowane jako de minimis, nadal mogą utrzymywać pewne subsydia.

Propozycja również umożliwia krajom rozwijającym się kontynuowanie przyznawania subsydiów na połowy w swoich wyłącznych strefach ekonomicznych (EEZ) oraz na obszarach pod zarządem regionalnych organizacji zarządzania rybołówstwem (RFMOs) podczas okresu przejściowego, pod warunkiem spełnienia wymogów powiadomień.

Kumajas podkreślił, że Indonezja uważa ratyfikację pierwszej fazy AFS i zakończenie negocjacji drugiej fazy za nierozłączne.

Według niego Indonezja będzie ratyfikować porozumienie w sprawie subsydiów w rybołówstwie tylko wtedy, gdy jego postanowienia będą kompleksowe, obejmujące zakaz subsydiów na nielegalne praktyki połowowe, nadmierny połów i nadmiar zdolności połowowej, a także subsydia dla dalekodystansowych flot połowowych.

„Ponadto zachowujemy również przestrzeń polityki krajowej, aby rząd mógł nadal oferować istotne wsparcie społeczne lub subsydia dla rybaków prowadzących połowy na małą skalę i rybaków przybrzeżnych,” dodał.