Indonezja i Korea liderami w zarządzaniu archiwami kulturowymi w Azji

Jakarta (ANTARA) – Krajowe Archiwum Republiki Indonezji (ANRI) oraz Koreańska Narodowa Komisja ds. UNESCO (UNESCO) prowadziły azjatyckie kraje w zarządzaniu archiwami kultury w ramach rejestracji w Pamięci Świata.

ANRI Head Mego Pinandito wyjaśnił, że ta współpraca to ważny moment w umacnianiu dyplomacji Indonezji poprzez archiwa, aby świat mógł zobaczyć bogactwo kulturowe Indonezji, z którego jednym z najważniejszych jest Negarakertagama — archiwum, które ma być przekazywane młodemu pokoleniu.

„Poprzez te archiwa inne kraje będą mogły zobaczyć Indonezję; a we współpracy z Koreą wzmocnimy zarówno zarządzanie, jak i propozycje wraz z krajami rozwiniętymi” — powiedział podczas wtorkowego wystąpienia.

Powiedział, że Indonezja i Korea są już krok do przodu w zachęcaniu różnych krajów azjatyckich do zarejestrowania swoich archiwów w programie Pamięć Świata.

Pinandito wyjaśnił, że trzydniowe szkolenie i warsztaty zaprosiły 19 krajów z Azji Południowo-Wschodniej, Azji Wschodniej, Azji Środkowej oraz regionu Azji i Pacyfiku do omówienia nominacji archiwów kulturowych z każdego kraju, tak aby były gotowe do złożenia do UNESCO.

„Tak więc dyskusje tutaj trwają około trzech dni, a propozycje, które wciąż są w fazie szkiców, mam nadzieję, staną się projektami nominacji gotowymi do złożenia do UNESCO w momencie, gdy wrócą do domu” — powiedział.

Według danych Narodowego Archiwum, do 2025 roku Indonezja otrzymała 16 uznań dziedzictwa dokumentalnego w programie Pamięć Świata, w tym także poprzez wspólne nominacje z innymi krajami.

Kilka zbiorów wyróżnionych w 2025 roku obejmowało archiwa założycielskie Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN) z lat 1967–1976 oraz listy i archiwa Raden Ajeng Kartini dokumentujące walkę o równość płci.

Jednocześnie, według danych UNESCO, Korea Południowa ma 20 zbiorów w międzynarodowym rejestrze Pamięć Świata.

Dwa najnowsze zbiory uznane w 2025 roku to archiwa Jeju 4·3 oraz archiwa rekultywacji lasów koreańskich, które dokumentują historię pojednania społeczności i odnowy środowiskowej po wojnie.