Jakarta (ANTARA) – Minister kultury Indonezji Fadli Zon zachęcał do silniejszej współpracy filmowej z Arabią Saudyjską podczas Festiwalu Filmowego w Cannes we Francji.
Według komunikatu prasowego Ministerstwa Kultury opublikowanego w czwartek, Zon wziął udział w kilku wydarzeniach festiwalu, w tym w spotkaniu z Abdullah Alayafem, dyrektorem Komisji Filmowej i Programu Red Sea, w środę.
Stwierdził, że współpraca filmowa stanowi ważną część wzmacniania dyplomacji kulturalnej między dwoma krajami w obliczu rosnących więzi dwustronnych w sektorze kulturalnym.
„Jako kraj o największej na świecie populacji muzułmańskiej, Indonezja wierzy, że obydwa kraje podzielają aspiracje do przekształcenia kulturowego, demograficznego i twórczego potencjału świata muzułmańskiego w znaczącą siłę w globalnej branży filmowej i audiowizualnej,” dodał Zon.
Powiedział także, że filmy i opowiadanie historii mogą pomóc w przekazaniu bardziej zróżnicowanych i humanistycznych narracji szerokiej publiczności na całym świecie.
Zon podkreślił również historyczne więzi między Indonezją a Arabią Saudyjską poprzez pielgrzymki hadż wielu indonezyjskich postaci związanych z okresem niepodległości.
Zon powiedział, że Indonezja pozostaje otwarta na szerszą współpracę w zakresie wymiany talentów, współpracy festiwalowej, koprodukcji, finansowania filmów, budowania zdolności i nawiązywania kontaktów między twórcami filmowymi i postaciami kultury z obu krajów.
Jednocześnie Abdullah Alayaf przyjął inicjatywę z uznaniem i wyraził nadzieję, że więcej indonezyjskich filmów będzie wyświetlanych w kinach w Arabii Saudyjskiej.
Ministerstwo zachęcało także do szerszej współpracy między Red Sea International Film Festival a indonezyjskimi platformami filmowymi, takimi jak Jogja-NETPAC Asian Film Festival i Jakarta Film Week.
Zon powiedział, że sukces indonezyjskich filmów Jumbo i Agak Laen 2, które każdy przyciągnął ponad 10 milionów widzów w kraju, odzwierciedla rozwój narodowego ekosystemu filmowego.
Dodał, że udział Indonezji w Cannes 2026 ma na celu rozszerzenie możliwości dla indonezyjskich filmowców na światowej scenie filmowej, jednocześnie zwiększając międzynarodową widoczność indonezyjskich dzieł.
