Indonezja celuje w Bliski Wschód, aby ograniczyć zależność od eksportu stali

Jakarta (ANTARA) – Indonezja dąży do dywersyfikacji swoich rynków eksportu stali, aby zredukować zależność od jednego odbiorcy i wzmocnić odporność krajowego przemysłu.

„Obawiam się, że jesteśmy zbyt zależni od jednego kraju w eksporcie naszej stali, ponieważ jeśli ten kraj doświadczy zawirowań gospodarczych, nasz przemysł stalowy ucierpi” – powiedział w Dżakarcie w piątek minister przemysłu Agus Gumiwang Kartasasmita.

Zaznaczył, że obecnie większa część indonezyjskich eksportów stali kierowana jest do Chin, które nadal utrzymują silny popyt.

Jednak Indonezja bada nowe rynki, w tym Bliski Wschód, który charakteryzuje się wysokim zapotrzebowaniem na stal do infrastruktury i rozwoju przemysłowego.

„Kraje, których przemysł stalowy nie jest jeszcze dobrze ugruntowany, są również celem potencjalnych nowych rynków,” dodał.

W 2025 roku eksport stali z Indonezji osiągnął wartość 29,7 miliarda USD, przy czym Chiny były największym rynkiem o wartości ponad 17,9 miliarda USD, a za nimi plasowały się Tajwan, Indie, Wietnam i Włochy.

Indonezja odnotowała także nadwyżkę handlową w sektorze stali i wyrobów metalowych (kody HS 72–73) na poziomie 7,28 miliona ton, przy eksporcie 23,79 miliona ton i imporcie 16,69 miliona ton. Jednak po wyłączeniu ferro niklu bilans handlowy wykazał deficyt.

Pomimo pozytywnych wyników, krajowy przemysł stalowy stoi przed wyzwaniami wynikającymi z ograniczeń w polityce handlowej, globalnej nadwyżki mocy produkcyjnych oraz konkurencji ze strony stali prefabrykowanej.

Aby stawić czoła tym wyzwaniom, rząd wzmacnia środki zaradcze w handlu, egzekwuje krajowe standardy, promuje zieloną stal i zachęca do inwestycji w sektorze downstream.