Rząd przedstawia schematy finansowania odnowy torfowisk w Indonezji

Jakarta (ANTARA) – Zastępca Koordynatora ds. Spraw Żywności Hanif Faisol Nurofiq przedstawił czteropilarowy schemat finansowania rekultywacji terenów torfowych, mający na celu przywrócenie zdegradowanych ekosystemów i zapobieganie nawracającym pożarom lasów i gruntów na terenie całej Indonezji.

Mówiąc po posiedzeniu koordynacyjnym poświęconym ograniczaniu pożarów lasów i gleby w Dżakarze w czwartek, Hanif wyjaśnił, że finansowanie będzie łączyć zobowiązania posiadaczy koncesji, budżet państwa, międzynarodowe zielone finansowanie oraz instrumenty rynku węglowego.

„W praktyce istnieje kilka podejść w sektorze finansowania,” powiedział Hanif.

Stwierdził, że pierwszy mechanizm opiera się na obowiązkowych składkach ze strony posiadaczy koncesji operujących na obszarach torfowych lub w ich pobliżu, aby zarządzać systemami wodnymi i wspierać wzmocnienie lokalnych społeczności.

„Pierwsze podejście jest obowiązkowe. Stanowi wymóg dla wszystkich posiadaczy jednostek koncesyjnych zlokalizowanych na obszarach torfowych i ich otoczeniu, aby zarządzać systemami wodnymi i zrewitalizować lokalne społeczności,” dodał.

Drugie źródło finansowania pochodzi ze budżetu rządowego. Ministerstwo Leśnictwa zaproponowało alokację około Rp550 miliardów (około 30,7 mln USD) w roku budżetowym 2026–2027 na modernizację sprzętu gaśniczego, zwiększenie patroli oraz budowę infrastruktury ponownego nawadniania, takich jak blokady kanałów i retencyjne jeziora.

Po trzecie, Hanif podkreślił możliwości finansowania międzynarodowego powiązane z globalnymi celami redukcji emisji gazów cieplarnianych, podkreślając konieczność ścisłej kontroli i odpowiedzialności za zarządzanie grantami zagranicznymi.

Na koniec ministerstwo promuje instrumenty ekonomicznej wartości węgla w ramach Rozporządzenia Prezydenckiego nr 110 z 2025 roku. Hanif zaprosił krajowe korporacje, takie jak państwowe przedsiębiorstwo użyteczności publicznej PT PLN, do inwestowania w krajowe projekty offsetu węglowego zamiast kupowania międzynarodowych offsetów po wyższych kosztach.

„Jesteśmy otwarci na współpracę z PLN; zamiast kupować offsety węgla za granicą po wyższych cenach, lepiej byłoby inwestować krajowo, gdzie potencjał jest całkiem znaczący,” zauważył Hanif.

Prawie 2,5 miliona hektarów z Indonezji, spośród około 13 milionów hektarów torfowisk, jest poważnie zdegradowanych — wymaga pilnej interwencji w celu utrzymania wilgotności gleby i ograniczenia ryzyka pożarowego.

Systematyczna rekultywacja wymaga zarządzania siecią kanałów, ponownego nawodnienia terenu i utrzymania poziomu wód gruntowych.

Jako bezpośredni operacyjny przykład, Koordynujące Ministerstwo ds. Żywności przygotowało plany ponownego nawodnienia około 1 650 hektarów torfowisk w południowym Kalimantan, poprzez podniesienie poziomu wód z rzeki Martapura — będącego częścią zintegrowanego programu zarządzania obejmującego 10 000 hektarów stref wysokiego ryzyka pożarowego.

Hanif podkreślił, że przywrócenie zdegradowanych torfowisk wymaga ścisłej koordynacji między Koordynującym Ministerstwem ds. Żywności, Ministerstwem Środowiska i Ministerstwem Leśnictwa, a także czynnego udziału ze strony sektora prywatnego i lokalnych społeczności.