Rząd musi zatem zapewnić, aby zmiana klimatu nie stała się dodatkowym czynnikiem popychającym ludzi w ubóstwo.
Jakarta (ANTARA) – Ministerstwo Koordynujące Wzmacnianie Społeczności promuje silniejszą odporność wśród społeczności wiejskich poprzez integrowanie informacji o zmianach klimatycznych w strategie wzmacniania społeczności i zwalczania ubóstwa.
„Odporność to nie tylko to, jak społeczności potrafią stawić czoła katastrofom, ale także jak mogą kontynuować pracę, zarabiać dochód i zaspokajać swoje potrzeby w obliczu ryzyka związanego ze zmianami klimatu,” powiedziała we wtorek Diah Kusuma Pitasari, asystentka dyrektora ds. odporności wsi i obszarów wiejskich w ministerstwie.
Występując podczas czwartej tematycznej grupy fokusowej ds. wzmocnienia społeczności, wyjaśniła, że inicjatywa ta ma znaczenie, ponieważ zmieniające się wzorce pogody i rosnące ryzyko katastrof mogą zakłócać środki utrzymania, obniżać dochody i zagrażać bezpieczeństwu żywnościowemu gospodarstw domowych na obszarach wiejskich.
Rząd musi zatem zapewnić, aby zmiana klimatu nie stała się dodatkowym czynnikiem popychającym ludzi w ubóstwo. Według Diah informacje klimatyczne muszą wykraczać poza funkcję samych danych technicznych.
Zamiast tego, władze wiejskie i społeczności muszą wykorzystać te informacje do określenia środków zapobiegawczych, zwłaszcza w celu ochrony źródeł utrzymania i zapobiegania pogłębianiu się ubóstwa wśród rodzin ubogich i szczególnie narażonych.
W tym celu ministerstwo zachęca do integrowania informacji klimatycznych z planowaniem i budżetowaniem rozwoju wsi.
Takie podejście umożliwi programom rozwoju i wzmocnienia odzwierciedlenie ryzyka klimatycznego i rzeczywistych warunków, z jakimi borykają się społeczności w każdym regionie.
Ministerstwo ponadto zachęca do bliższej koordynacji istniejących inicjatyw na poziomie wsi, w tym Wioski Odporne na Katastrofy, Program Wsi Klimatycznej i Szkoły Polowe Klimatu.
Programy te muszą być powiązane, aby wiedza na temat ryzyka klimatycznego mogła być przekuta w konkretne działania na poziomie społeczności.
Współpraca ma na celu nie tylko poprawę gotowości na wypadek klęsk, ale także ochronę działalności produkcyjnych, wzmocnienie bezpieczeństwa żywnościowego i pomoc społecznościom w utrzymaniu dochodów w obliczu narastających presji klimatycznych.
