Dżakarta (ANTARA) – Historia i kultura stojąca za potrawą są ważnymi elementami rozwoju turystyki gastronomicznej w Indonezji, obok jej smaku i składników.
Gastronomic tourism to nie tylko serwowanie jedzenia, lecz także dzielenie się historiami, doświadczeniami kulturowymi i zrównoważonymi lokalnymi źródłami żywności — powiedziała przewodnicząca Regionalnej Agencji Promocji Turystyki w Yogyakarta (BPPD), Gusti Kanjeng Ratu (GKR) Bendara, w komunikacie Ministerstwa Turystyki opublikowanym tutaj w niedzielę.
„Wszystkie produkty turystyki gastronomicznej w Yogyakarta muszą mieć za sobą pewną historię. Na przykład, dlaczego kuchnia jogjakarta ma skłonność do bycia słodką? Bo za panowania sułtana Hamengkubuwono VII istniało około 19 cukrowni w Yogyakarcie,” wyjaśniła GKR Bendara.
Powiedziała, że cukier był symbolem statusu społecznego i bogactwa dla pałacu, więc napoje i potrawy w tamtych czasach były serwowane bardzo słodko.
„Ludzie z tego więc rozumieją kontekst historyczny. To musi być odpowiednio zapakowane,” dodała.
GKR Bendara powiedziała, że gastronomy to nie tylko smak, ale także zrozumienie filozofii i tożsamości stojących za daniem. Dobrze udokumentowane zapisy historyczne są jedną z mocnych stron gastronomii w Yogyakarta.
Przykładami są dwa rzadkie dania, nasi golong gilig i dawet sambal. Dawet sambal łączy słodki dawet, sos pecel na bazie orzechów i tofu.
„Czasami ludzie odrzucają dawet sambal od razu po usłyszeniu o niej, ponieważ zastanawiają się, jak słodki dawet mógłby zawierać sambal (pastę chili). Tak więc to słodki dawet z sosem pecel, więc jest tofu, ale także dawet,” dodała.
Ponadto burmistrz Bukittinggi, Ramlan Nurmatias, dodał, że gastronomy musi być przedstawiana poprzez silną narrację opartą na wartościach kulturowych.
On wskazał rendang jako przykład, mówiąc, że danie to nie tylko ma charakterystyczny smak, ale także niesie znaczenie filozoficzne.
„Gastronomia musi być dokumentowana, przekazywana z pokolenia na pokolenie i integrowana z planowaniem dziedzictwa miasta oraz opowieści historycznych, aby zapewnić turystom jak największą wartość dodaną,” powiedział Nurmatias.
Szef Fernando Sindu kontynuował, że lokalni konsumenci mają wysokie standardy dotyczące regionalnej żywności, ponieważ mają emocjonalne więzi z potrawami, które znają od dzieciństwa.
„Indonezyjczycy są bardzo krytyczni wobec lokalnej żywności, ponieważ mają wspomnienia lub emocjonalne więzi z potrawami rodzinnymi, takimi jak te babci czy matki,” powiedział Sindu.
Te poglądy zostały przekazane podczas Wonderful Indonesia Gastronomy (WIG) Talks 2026, które odbyły się w Yogyakarta w piątek (2 października), z udziałem 22 prelegentów z rządu, przemysłu, praktyków sztuki i środowisk akademickich, aby omówić rozwój gastronomii jako tożsamości kulturowej i napędu zrównoważonego wzrostu gospodarczego.
Historia i kultura kluczem do indonezyjskiej turystyki gastronomicznej
2026-10-05
Michał Nowak