Wyzwanie polega na tym, aby machina fiskalna działała wydajniej, wspierając szerszy program rozwoju i generując wyższy wzrost przy jednoczesnym dbaniu o zdrowie finansów państwa.
Jakarta (ANTARA) – Kiedy Suahasil Nazara został zaprzysiężony na to stanowisko, aby zastąpić Purbaya Yudhi Sadewę, rekonstrukcja kadrowa była nagła i gwałtowna. Jednak zmiana miała miejsce w kluczowym momencie, gdy rząd opracowywał budżet państwa na rok 2027 (APBN).
Ponieważ od 14 sierpnia, w gmachu parlamentu, prezydent Prabowo Subianto wyraził jednocześnie dwa żądania, popychając do wzrostu gospodarczego przy jednoczesnym utrzymaniu zdrowia finansów.
Rząd wyznaczył cel wzrostu gospodarczego na 6 procent w 2027 roku, podczas gdy deficyt budżetowy ma spaść do 2,40 procent PKB, w porównaniu z 2,68 procent w budżecie państwa na rok 2026. Jednocześnie planowane wydatki państwa mają wynieść Rp4 097,2 trylionów rupii, a dochody państwa – Rp3 426 trylionów rupii.
Ta kombinacja stanowi istotną wskazówkę co do pracy, która czeka Ministra Finansów Nazary. Nie jest on jedynie powołany do dbania o zdrowie finansów państwa. Musi również zapewnić, że budżet państwa pozostaje narzędziem zdolnym napędzać wzrost, inwestycje, ochronę socjalną i realizację różnych priorytetów rządu.
Wyzwanie nowego ministra finansów nie polega na wyborze między ekspansją a rozwagą, ponieważ obie sprawy muszą iść naprzód razem.
To była wiadomość, którą przekazał krótko po inauguracji. Nazara powiedział, że prezydent Prabowo nakazał mu utrzymanie zdrowia i wiarygodności finansów państwa przy zapewnieniu, że budżet państwa będzie mógł wspierać priorytetowe programy rządu.
Potwierdził, że deficyt budżetowy zostanie utrzymany poniżej 3 procent.
To, co czyni profil Nazary przekonującym, to jak doskonale odpowiada on obecnym wyzwaniom gospodarczym kraju.
Prabowo nie wybrał kogoś, kto potrzebowałby czasu na nauczenie się działania maszyny fiskalnej. Nazara spędził w niej lata.
Z wykształceniem ekonomicznym Nazara studiował ekonomię na Uniwersytecie Indonesia, zanim uzyskał magisterium na Uniwersytecie Cornell i doktorat na Uniwersytecie Illinois w Urbana-Champaign.
Potem kontynuował karierę akademicką, zanim przeszedł do tworzenia polityk ekonomicznych i fiskalnych.
Jego kariera rządowa odzwierciedla stopniowy awans. Najpierw pełnił funkcję tymczasowego szefa Krajowej Agencji Polityki Fiskalnej (BKF), zanim formalnie został mianowany na to stanowisko w 2016 roku.
Trzy lata później został powołany na stanowisko Wiceministra Finansów, które piastował przez całą administrację Joko Widodo (Jokowi).
Później powrócił na stanowisko Wiceministra Finansów w administracji Prabowo, zanim powierzono mu najwyższe stanowisko kierownicze w Ministerstwie Finansów.
Lata spędzone w resorcie dały mu zrozumienie, jak obliczane są dochody państwa, jak projektuje się wydatki, jak zarządza się finansowaniem, jak polityka fiskalna współgra z polityką pieniężną i jak rząd reaguje na kryzysy.
Kiedy Nazara objął funkcję szefa BKF w 2016 roku, ówczesna minister finansów Sri Mulyani Indrawati podkreśliła, że jakość budżetu państwa musi umożliwiać skuteczne wykorzystanie jako narzędzia do zarządzania gospodarką. BKF została również wezwana do stania się centrum myśli fiskalnej.
Prawie dekadę później Nazara wyraża podobny pogląd: budżet państwa musi być zdrowy, wiarygodny i przynosić realne korzyści dla społeczeństwa.
Nazara był w resorcie Finansów, gdy rząd Indonezji wprowadzał nadzwyczajne polityki podczas pandemii COVID-19, gdy deficyt budżetu państwa wzrósł do 6,1 procent PKB.
Wówczas budżet państwa musiał być przewidujący i elastyczny, jednocześnie zapewniając, że deficyt stopniowo wraca poniżej limitu 3 procent. To doświadczenie pokazuje, że dyscyplina fiskalna nie zawsze oznacza powstrzymywanie wydatków.
W szczególnych okolicznościach państwo musi być gotowe ponieść duże wydatki, mając świadomość powodów, celów i ograniczeń.
To jedna z różnic między samym cięciem wydatków a poprawą efektywności budżetu, jak stwierdził Nazara krótko po inauguracyjnym objęciu.
Efektywność budżetu, jak mówił, nie polega jedynie na cięciu wydatków, lecz na wykorzystaniu dostępnych środków do wyprodukowania maksymalnego efektu, który przynosi korzyści publiczności.
Tego rodzaju myślenie wpisuje się w wizję stojącą za projektem budżetu państwa na 2027 rok. Rząd chce, aby gospodarka rosła o 6 procent, podczas gdy deficyt ma zostać obniżony do 2,40 procent PKB. Mówiąc prostym językiem, rząd chce większego wzrostu z każdej wydanej rupii.
Nazara wcześniej opisywał połączenie wyższego wzrostu i niższego deficytu jako znak wydajniejszego budżetu państwa. Według niego każda wydana rupia musi generować efekt mnożnikowy w gospodarce.
Przed Nazarą stoją dwa kluczowe zadania. Z jednej strony budżet państwa musi być w stanie pobudzać aktywność gospodarczą. Z drugiej strony ta aktywność gospodarczą musi z kolei przynosić większe dochody dla państwa.
Tymczasem rząd musi także zmierzyć się ze zmieniającymi się cenami surowców, globalnymi warunkami finansowymi, dynamiką geopolityczną i ruchami stóp procentowych, które mogą wpływać na gospodarkę krajową.
W 2023 roku Nazara podkreślał, że budżet państwa musi być elastyczny i przewidujący wobec globalnych ryzyk, w tym inflacji i rosnących stóp procentowych.
Jego doświadczenie jako „insidera” jest cennym atutem w utrzymaniu ciągłości w systemie fiskalnym, gdy rząd wchodzi w coraz bardziej ambitny okres rozwoju.
On już rozumie, jak formułuje się politykę fiskalną. Był po stronie tworzenia polityk jako szef BKF i pracował u boku ministra finansów jako wiceminister.
Przeszedł przez pandemię, gdy budżet państwa musiał działać z dużą elastycznością, a także przez okresy znacznych zmian w globalnym krajobrazie gospodarczych. To doświadczenie jest teraz testowane w innym kontekście.
Wyzwanie polega na tym, aby machina fiskalna działała wydajniej, aby wspierać większy program rozwoju i generować wyższy wzrost, przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony zdrowia finansów państwa.
