Indonezja naciska na szybszą rekultywację torfowisk, aby odtworzyć zdegradowane tereny

Jakarta (ANTARA) – Wiceminister ds. leśnictwa Indonezji Rohmat Marzuki naciska na przyspieszenie programu odbudowy ekosystemu torfowisk jako jeden z konkretnych kroków Indonezji w przywracaniu funkcji ekologicznych zdegradowanych terenów.

Mówiąc podczas obchodów Światowego Dnia Walki z Desertifikacją i Suszą 2026 w Dżakarcie w środę, podkreślił, że krajowa odbudowa torfowisk stanowi integralną część globalnych zobowiązań klimatycznych.

Powiedział, że musi to iść w parze z masowymi programami sadzenia drzew, odnową zlewni i projektami rehabilitacji lasów namorzynowych w różnych regionach.

Ministerstwo Leśnictwa postrzega te działania nie tylko jako rekultywację środowiska, lecz także jako przywrócenie naturalnej zdolności gleby do magazynowania zasobów wodnych, utrzymania żyzności gleby oraz zapewnienia korzyści ekonomicznych dla mieszkańców.

W tym kontekście wyjaśnił, że dzięki członkostwu Indonezji w Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zwalczania desertifikacji (UNCCD) rząd zobowiązuje się do osiągnięcia celów Neutralności Degradacji Gruntów (LDN) poprzez odnowienie 12,3 miliona hektarów zdegradowanych terenów, w tym torfowisk, do 2040 roku.

Osiągnięcie tego krajowego celu ma bezpośrednio przyczynić się do głównego globalnego programu odwracania degradacji terenów na całym świecie, który ma na celu przywrócenie 1 miliarda hektarów uszkodzonych terenów do 2030 roku.

Według danych ministerstwa do 2025 roku Indonezja zrekultywowała ponad 2 miliony hektarów zdegradowanych terenów w ramach wielostronnego schematu finansowania obejmującego rząd, sektor prywatny i partnerów z całego świata.

Z drugiej strony, wiceminister zaapelował do wszystkich stron o pozostanie w pełnej czujności wobec zjawiska El Niño w 2026 roku, które według prognoz ma dotrzeć do kraju wcześniej i potrwać dłużej.

Obawy te potwierdzają skumulowane dane dotyczące pożarów lasów i gruntów od stycznia do maja 2026 roku, według których pożary spustoszyły już 81 000 hektarów, obejmując zarówno gleby mineralne, jak i torfowiska w różnych regionach.

Rohmat podkreślił, że sukces odbudowy terenów zależy od aktywnego udziału społeczności mieszkających wokół obszarów leśnych. Dlatego rząd Indonezji nadal prowadzi rozszerzenie programu leśnictwa społecznego poprzez metody agroforestry, silvopasture i silvofishery.

Poprzez ten wzajemnie wzmacniający się model partnerstwa wyraził optymizm, że trwała ochrona środowiska i podniesienie dobrobytu mogą iść w parze, ponieważ społeczności, które będą czerpać korzyści ekonomiczne, staną się naturalnie pierwszą linią strażników ochrony lasów.