BRIN identyfikuje nowe gatunki kolczastego bakłażana z Kalimantanu

Jakarta (ANTARA) – Indonezyjska Narodowa Agencja Badań i Innowacji (BRIN) zidentyfikowała nowy gatunek kolczastego bakłażanu z Kalimantanu, podkreślając bogactwo, lecz wciąż niedostatecznie udokumentowaną bioróżnorodność Indonezji, a ustalenia te zostały opublikowane w międzynarodowym czasopiśmie Taprobanica w 2026 roku.

Gatunek, nazwany Solanum kalimantanense T. Djarwaningsih, E.L. Agustiani and M.R. Hariri, został zidentyfikowany przez naukowców z BRIN–Centrum Badań Biosystematyki i Ewolucji oraz Centrum Badań Ekologii.

Nazwa upamiętnia członków zespołu naukowców, w tym badaczy z Centrum Badań Biosystematyki i Ewolucji Esthi L Agustiani, Tutie Djarwaningsih i Muhammada Rifqi Hariri, a także badaczkę z Centrum Badań Ekologii Siti Susiarti.

W oświadczeniu wydanym w Dżakarcie w niedzielę, badacz z Centrum Badań Biosystematyki i Ewolucji Muhammad Rifqi Hariri stwierdził, że gatunek ten posiada wyraźne cechy morfologiczne, które odróżniają go od pokrewnych gatunków z rodzaju Solanum występujących w Azji Południowo-Wschodniej.

Do jego cech należą liście o niemal równej długości i szerokości, bardzo płytkie wcięcia liści, rzadkie drobne włoski na powierzchniach dojrzewających owoców oraz większe owoce niż Solanum lasiocarpum, dodał Hariri.

„To odkrycie pokazuje, że Indonezja wciąż posiada ogromny potencjał bioróżnorodności, który nie został jeszcze w pełni udokumentowany naukowo, również wśród grup roślin już znanych i używanych przez lokalne społeczności” — powiedział.

Powiedział, że analiza DNA z wykorzystaniem markerów Internal Transcribed Spacer (ITS) potwierdziła istotne różnice genetyczne między nowym gatunkiem a jego najbliższymi krewnymi.

Badacz z Centrum Badań Biosystematyki i Ewolucji Tutie Djarwaningsih stwierdziła, że lokalne społeczności od dawna znają roślinę jako „terong asam” lub „terong dayak” i używają jej jako pożywienia.

Jej owoc jest szeroko sprzedawany na pływających targach w Banjarmasinie i często przygotowywany jako danie warzywne w południowej Kalimantanie.

W powiecie Kenohan w Wschodniej Kalimantanie miejscowi mieszkańcy również wykorzystują liście i młode pąki owoców w tradycyjnych środkach uzdrawiających znanych lokalnie jako „wikat” do leczenia raka.

Badacz z Centrum Badań Biosystematyki i Ewolucji Esthi L Agustiani powiedziała, że Solanum kalimantanense rośnie na glebach od piaszczysto-gliniastego po kwaśne czarne gleby, na wysokościach od 9 do 1 700 metrów nad poziomem morza.

Gatunek odnotowano w częściach Wschodniej i Południowej Kalimantany i występuje w różnorodnych siedliskach.

Wstępne oceny wskazują, że gatunek ma ograniczoną populację i mógłby zostać uznany za narażony na wyginięcie według kryteriów Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody (IUCN).

„Integralne podejście łączące obserwacje morfologiczne i barcoding DNA pozwoliło nam dokładniej odróżnić ten gatunek od jego bliskich krewnych” — powiedziała Agustiani.

Ustalenia zostały opublikowane w tomie 15, numerze 1 czasopisma Taprobanica w 2026 roku.