Dżakarta (ANTARA) –
Narodowa Agencja ds. Badań i Innowacji Indonezji (BRIN) udokumentowała 10 nowo zarejestrowanych gatunków storczyków, podkreślając ogromną, niewystarczająco opisną bioróżnorodność Indonezji oraz potrzebę szerszych badań terenowych i prac herbarium.
BRIN poinformowała w poniedziałek, że badanie, opublikowane w czasopiśmie Lankesteriana, przeprowadzono we współpracy z partnerami akademickimi i ochrony przyrody w całej Indonezji w latach 2020–2024.
Badanie prowadzone było przez Centrum Badań Biosystematyki i Ewolucji w BRIN, z udziałem Fundacji Rodzimych Roślin Nusantara, Fundacji Ochrony Bioty Obszarów Wilgotnych, Uniwersytetu Samudra oraz Parku Narodowego Bromo Tengger Semeru.
„To pokazuje, że Indonezja, a zwłaszcza część Wallacea i wschodnia Indonezja, wciąż kryje znaczną różnorodność storczyków, która pozostaje niezapisana,” powiedziała Aninda Retno Utami Wibowo, badaczka w Centrum Badań Biosystematyki i Ewolucji BRIN.
„Badania terenowe i prace herbarium muszą być systematycznie wzmacniane, aby wzbogacać krajowe dane o bioróżnorodności,” dodała.
Zespół udokumentował 10 gatunków storczyków nowo odnotowanych w Indonezji, w tym Bulbophyllum nematocaulon, Bulbophyllum sanguineomaculatum, Cleisomeria lanatum, Corybas calopeplos i Corybas holttumii z Sumatrze.
Inne gatunki obejmowały Acanthophippium bicolor i Anoectochilus papuanus z Jawy, Dendrobium teretifolium z Wysp Nusa Tenggara, Bulbophyllum thiurum z Kalimantanu i Aerides augustiana z Sulawesi.
Prace terenowe przeprowadzili Yuda Rehata Yudistira z Fundacji Rodzimych Roślin Nusantara oraz Fundacji Ochrony Bioty Obszarów Wilgotnych, we współpracy z Wendy A. Mustaqim z Wydziału Biologii Uniwersytetu Samudra.
Naukowcy zebrali okazy, udokumentowali morfologię roślin, zabezpiecili próbki herbarium i porównali je z zbiorami przechowywanymi w herbaciach indonezyjskich i międzynarodowych.
Kilka odkryć ujawniło istotne przesunięcia biogeograficzne.
Anoectochilus papuanus, wcześniej znany wyłącznie z Papui i Wysp Salomona, po raz pierwszy odnotowano we wschodniej Jawie.
Tymczasem Dendrobium teretifolium, wcześniej znany z Australii, został odnotowany w Wschodnich Nusa Tenggara, co sugeruje szerszy historyczny zasięg niż dotąd rozumiano.
Aninda powiedziała, że te zapisy mogą stanowić naukową podstawę ochrony siedlisk i silniejszych polityk ochrony opartych na danych naukowych.
„Dokładna inwentaryzacja gatunków jest niezbędna do wspierania ochrony siedlisk i wzmacniania polityk ochrony opartych na danych naukowych,” powiedziała.
Odkrycia zostały opublikowane w Lankesteriana Tom 26, Numer 1, 2026, w artykule zatytułowanym „Dziesięć nowych rekordów storczyków z archipelagu indonezyjskiego.”
